جمعه ۲۴/۱/۸۷

صبح ساعت 7:10 از آب نیک به سمت بالا حرکت کردیم . باید توجه داشت که تا رسیدن به گردنه جانستون دائم از کنار رودخانه می گذری.30 دقیقه بعد از حرکت به مخزن آب ده که از چشمه معروف جانستون سرچشمه می گیرد می رسیم و بعد از 15 دقیقه باید به سمت راست رودخانه بروی زیرا که روبرو به تنگه وآبشار برخورد میکنی پی با کمک یک تنه درخت کوچک رودخانه را رد می کنی.

سپس لحظه لحظه از رودخانه فاصله گرفته و به سمت یال کوه سمت راست می کشی  که لوله آب ده نیز از کنار آن می گذرد . بعد از عبور از گردنه به دشت زیبای جانستون وارد می شوی . در این فصل سال برفهای کرمی شکل دامنه کوه در سبزی دشت جلوه ای دیگر می آفرینند.

و بعد از گذر از دشت به آبشار کنار غار آقا بیوک می رسی( در ساعت 8:45 )که راه دو قسمت شده سمت راست به سمت خر سنگ می رود و سمت چپ به جانستون .

ساعت  9:30ما بعد از خوردن صبحانه به سمت یال  اصلی جانستون که در سمت چپمان قرار دارد آرام بالا می کشیم واکثر مسیر را در برفچال ها بالا می رویم . در ساعتپ20 :11  به یال رسیده  و در ساعت 12:45 به قله 4100 متری جانستون صعود می کنیم.

مسیر برگشت نیز تا همانجا که ابتدا به یال رسیده بودیم رفته و بعد از آن تا غار آقا بیوک به صورت اسکی پایین می آییم. ناهار را  نیز در کنار آبشار خورده و 1 ساعت در زیر نور درخشان آفتاب که به واقع زلال بود استراحت کرده و در ساعت 4 به آب نیک می رسیم.

هوا بسیار زیبا و فرخ بخش بود  و آسمان بسیار آبی . نور خورشید بسیار درخشان. گهگاهی ابری سفید و بازیگوش  بر آسمان ظاهر می شد و این شعر مشیری را بخاطر می آورد ... من نه به بازی آن ابر سفید روی این آبی آرام بلند،  من نه به خلوت خاموشی کبوترها  من نه ... من به تو می اندیشم ای سراپا همه خوبی.

بعد از قریب یکماه  به ارتفاع بالای 4000 متر پاگذاشتیم. خداوندا شکر گزارت هستم که به من درک زیبا بودنت را بخشیدی.