بالاا
معمولا هفته ای یک سالمند جز اقداماتی که باید پیگر باشم، قرار میگیرد.
کهنسال بود و دیگر توانایی کنترل ادار خود را نداشت. جز اقلیت های دینی بود و فردی از اهالی همین شهر، سالها او را نگهداشته بود و بعد از اینکه شرایط اش به سمت ناتوانی رسیده بود، از ما کمک خواسته بود تا ادواردو را به دلیل عدک کنترل ادار و ناتوانی اداره زندگی اش،به سرای سالمندان اعزام کنیم.
بوی بسبار نامطبوعی داشت. کل آن روز را با آن بو سر کردیم، «عطر ادواردو با ماندگاری طولانی»، جمله طنزی است که گاهی بر زبان می آورم و فضای مجلس را عطری دگر میبخشم😂
ما یک روز در فضای عطر ادواردو بودیم. اما آن کسی که بی هیچ چشم داشتی سالها به او جا داده بود و ماهها عطر ادواردو را تحمل کرده بود، هر روز به او سر میزد و مایحتاجش را برطرف میکرد، اتفاقا فرد متمول و صاحب اسم و رسمی در حوزه تجارت خود بود و مسلم.
*
پیر زن هشتاد و پنج سال داشت و خانمهایی که از او نگهداری میکردند، بعضی از اهالی محل بودند و بعضی از دیگر نقاط شهر، با توجه به ناتوانی حرکت او، از ما درخواست کمک کرده بودند. سالها فردی او را تر و خشک میکرد، فردی دیگر، غذا میپخت، فردی دیگر اجاره منزل را میداد و اینگونه پیرزن سالها در محبت مردم، اجازه محبت کردن داده بود.
هنگام سوار کردن به ماشین، دو نفر از همسایه ها هم با ما به اداره مربوطه آمدند.
عذاب وجدان داشتند که او را به سرا و بهزیستی میدهند.
کهن سال هشتاد وپنج ساله هنگام درد و یا ترس از افتادن و آسیب دیدن، ناله میکرد
کهنسال بود و دیگر توانایی کنترل ادار خود را نداشت. جز اقلیت های دینی بود و فردی از اهالی همین شهر، سالها او را نگهداشته بود و بعد از اینکه شرایط اش به سمت ناتوانی رسیده بود، از ما کمک خواسته بود تا ادواردو را به دلیل عدک کنترل ادار و ناتوانی اداره زندگی اش،به سرای سالمندان اعزام کنیم.
بوی بسبار نامطبوعی داشت. کل آن روز را با آن بو سر کردیم، «عطر ادواردو با ماندگاری طولانی»، جمله طنزی است که گاهی بر زبان می آورم و فضای مجلس را عطری دگر میبخشم😂
ما یک روز در فضای عطر ادواردو بودیم. اما آن کسی که بی هیچ چشم داشتی سالها به او جا داده بود و ماهها عطر ادواردو را تحمل کرده بود، هر روز به او سر میزد و مایحتاجش را برطرف میکرد، اتفاقا فرد متمول و صاحب اسم و رسمی در حوزه تجارت خود بود و مسلم.
*
پیر زن هشتاد و پنج سال داشت و خانمهایی که از او نگهداری میکردند، بعضی از اهالی محل بودند و بعضی از دیگر نقاط شهر، با توجه به ناتوانی حرکت او، از ما درخواست کمک کرده بودند. سالها فردی او را تر و خشک میکرد، فردی دیگر، غذا میپخت، فردی دیگر اجاره منزل را میداد و اینگونه پیرزن سالها در محبت مردم، اجازه محبت کردن داده بود.
هنگام سوار کردن به ماشین، دو نفر از همسایه ها هم با ما به اداره مربوطه آمدند.
عذاب وجدان داشتند که او را به سرا و بهزیستی میدهند.
کهن سال هشتاد وپنج ساله هنگام درد و یا ترس از افتادن و آسیب دیدن، ناله میکرد
آنا، وای آنا
مادرش را صدا میزد.
و وقتی بغلش کردیم و در ماشین گذاشتیم، به همین واژه های کوتاه تشکر میکرد.
بالاا، بالاا، ساغل بالاا
این بالاا کلمه عجیبی است در زبان ترکی که گویی هنگام معادل سازی آن به فارسی، روحش گرفته میشود.
در اداره مربوطه، جایی که مناسب بود، ولیچرش را قرار دادم. دیدم ناله میکند، با همین ترکی دست و پا شکسته رفتم پرسیدم: بی شی استیسیز ؟(چیزی میخواهید)
سنین سلامتین استیرم بالاا.
دلم برای مادربزرم تنگ شده
این هفته به دیدارشان خواهم رفت.
حیرانم، با اینهمه خوبی مردم که ذکر آن در این دو مورد رفت، این همه خیریه و ان جی او و اوقاف، این همه پولی که صرف رفاه اجتماعی میشود، چرا وضعیت فقر و آسیب اجتماعی روز به روز نگران کننده تر میشود؟
بالاا به فارسی
کلمه احساسی است که مادری به کودک دلبندش بگوید که در فارسی عزیزم ترجمه میشود.
@parrchenan
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۵ بهمن ۱۳۹۶ ساعت توسط سهیل
|