پرچنان

نزدیک به یک ساعت منتظر بودیم که فیلم پخش شود. در نهایت مدیریت باغ کتاب تهران با لبی خندان پشت میکروفن آمد و گفت مقداری مشکلات فنی باعث شده فیلم در دستگاه پخش اینجا اجرا نشود و با کارگردان صحبت شده تا نسخه ای دیگر ارسال شود و از خاطره ای که آقای قرائتی از مکه مدینه تعریف کرده بود استنادی آورد که ایشان بیان کرده اند که بیش از هزار باند بلند گو در صحن آن‌جا وجود دارد و یکیش سوت نمیکشد اما اینجا از دو بلندگو ، یکیش سوت میکشد.
بعد با خنده ای درشت که از پشت آن همه ریش هم میشد دید گفت، «خوب اینجا ایرانه ، انگار در اینجا کارهای اینگونه میشه» و بعد هم در نهایت گفت، آمده پشت میکروفن تا وقت کُشی کند تا لحظه رسیدن نسخه جدید فیلم!!!

آری اینجا ایرانه چون امثال چون تویی مدیریت مجموعه های خرد و کلان را بر عهده گرفته است،چون امثال چون تویی، مدیریت ها را چون تازیان به یغما برده اند.
چون اینجا ایرانه و گزینش و نظارت استصوابی و ... دارد!!
*
شما اگر بخواهی مدرک علمی ات را از دانشگاه مربوطه بگیری، باید یا هزینه بپردازی یا مدارکی مبنی بر چندین سال خدمت بیاوری.
کاری معقول و معتبر. از جهت منافع ملی، از جهت سرمایه اجتماعی.
اما اگر همین تو بخواهی، از همین رشته ات به نفع خود و جامعه استفاده کنی، آن قدر سنگ جلوی پایت می اندازند، که نه تو و نه جامعه از آن منتفع نشوند.
دوستی از نخبگان رشته مددکاری، جهت کلینیک مددکاری، با کلینیک ترک اعتیاد هماهنگ شده بود که شیفتهای صبح را آن‌جا کلینک اش را برپا کند، اداره مربوطه مخالفت کرده است.
گفته باید تنها کلینیک مددکاری آن‌جا باشد. در این گرانی و غیره
گویی در این مملکت که قرار بود همه انقلابی بمانند، سرمایه دار باید باشی. شاید نام دیگر انقلابی بودن، سرمایه دار بودن است.

*

این روزها دلم برام خانواده هایی که سالمندی دارند که مجبور به داشتن پوشینه هستند می سوزد.
نایابی آن
عملا باعث حذف حضور آنان در اجتماع شده است.

parrchenan@