پرچنان

۲.در این کشتی در حال شکست کشور ، که صدای جیر جیر و شکستن آن از ابعاد اقتصادی، سیاسی، اجتماعی به گوش میرسد، دوست دارم همچون آن نوازندگان باشم، تادم شکستن و فرو رفتن در عمق آبهای تاریک و سرد، مسیولیت خود را ایفاکنم، هرکسی خود نغمه خود خواند و از صحنه رَود را با آرشه مسیولیت بر ساز زندگی ام کشم.

۳. تاتر تمام شد و بازیگران کودک و نوجوانش دویدن و خود را به نزدیک ترین فاصله بین صحنه و تماشاگران، رساندند
تماشاگران دست میزدند و هنر آنها را تشویق می‌کردند، اما بعضی از بازیگران بغضی سنگین و خفه در گلویشان، دَلمه بسته بود. از آن بغض های سنگین که اگر تاب نیاوریش و از دستت در برود، عر خواهی زد،گریه ای که نمیدانی چگونه بند آوری اش.

در چهره بسیاری از بازیگران این لحظه را می‌توانستم ببینم.
همین تماشاگری که به پاس قدردانی هنرش ایستاده و برای او دست میزند، شاید روزگاری با ماشین خود از کنار همین کودک رد شده و نفخت و دلسوزی و ترحمش را سمتش پرتاب کرده است.
اما اینک کیلو کیلو اعتماد به نفس و عزت و احترام است که بر بازیگران نوجوانش ارزانی میدارد.

بسیاری از من با توجه به مددکاری اجتماعی بودنم میپرسند، با کودکان کار ، با کودکان بدسرپرست، بی سرپرست، فقیر و غم زده چه باید کنیم؟

شاید دیدن تاتری که آنها بازیگریش بوده اند، یکی از کارها باشد. یکی از بهترین کارها. ارج و قربی به هنر بچه های محله مشیریه و کاروان گذاشته و وقت و هزینه خود را صرف هنرمندی شان کنیم و امید داشته باشیم، هنر راه زندگی را نشانمان خواهد داد.

میتوانیم سوار قایق خود شویم و بی تفاوت به صدای کمک خواهی و رنج دیگران را خود رویم

میتوانیم در هرج و مرج اقتصادی سیاسی اجتماعی کشور دست و پا زنیم و از این سوی کشتی به آن سویش رفت و برگشت کنیم و راهی برای فرار بیابیم
یا
میتوانیم تا دم آخر آرشه مسیولیت خود را بر ساز وظیفه زندگی کشیم، باشد که در آرامش به نقطه پایان رسیم.

*
دیدن تاتر کفِ خواب را که تا پنجشنبه اجرا دارد را پیشنهاد میدهم
**
متاسفانه من دیروز فراموشم شد گل تهیه کرده و به بازیگرانش تقدیم کنم، اگر رفتنی شدید، فراموشی مرا لطفاً جبران کنید
***
در قسمت انتهایی و اثر گذار تاتر، جملاتی بیان میشود، داستان آنها را اگر خواستید بگویید تا بیان شود.

parrchenan@