پرچنان

یکی از محاسن کوهنوردی، آن است که آدمی به زوایای پنهان و نهفته و توانایی هایی که در کُنه خود دارد آگاه میشود. انصافا این چیز کم و کوچکی نیست و شاید، بزرگترین تجربه کوهنوردی باشد.
اینکه تو در شرایطی که وجود دارد، چگونه خود و همراهانت را مدیریت میکنی. این که برای یافتن راه حل تا چه مقدار، زوایای گم ماجرا را می یابی، و چشمانت تا چند متر آن سو تر را میبیند و ارزیابی میکند.
این هفته کوهنوردیم، همراه با تجربه متفاوتی بود.
این که فهمیدم، بغیر از کودک درون و خر درون و والد درون و از این حرفها
 گربه درون هم دارم
 چرا که مسیر های گربه رویی کشف میکردم که راه حل موقعیت آن لحظه را در بر داشت.

 یکی دیگر از نکات کوهنوردی، 
 اتکا به خود و وجود خودت است. تو مجبوری به پاهایت و دستهایت اعتماد کنی. 
 مجبوری به «خودِ خودت» اعتماد کنی.
این اعتماد و اتکا به «خودِ خودت»
 را ما ایرانیان بخصوص زنان این سرزمین سخت نیازمند به فهم آن هستیم و هستند.

@parrchenan

درختی کهن در دره هریاس سولقان

چند روز پیش متن قشنگی از درخت خواندم:
هر درخت گیسو خداست.

بعد از این جمله که از عطار خواندم : باران خنده خداست.

بسیار بر دلم نشست.

پیمایش دره هریاس و صعود به قله آسیاب بادی ( لتمان)توسط دانشجویان دانشگاه بهشتی

@parrchenan

pejman mousavi:
#لیلیت_تریان از زنان پیشگامِ مجسمه‌سازی در ایران در سکوت خبری درگذشت.#ارامنه‌ ایران در خیلی چیزها پیشگام بودند،او هم یکی از همان پیشگامان بود 
PejmanMousavi

📡 @VahidOnline

صبح خبرش را خواندم.
نزدیک به دو سال پیش بابت خانم مسنی که لیلیت در خانه اش به او پناه داده بود، پایم به خانه اش باز شد.
گزارش آن روزم را نوشته ام که در ادمه لینک آن را میگذارم.

 دعوت به نوشیدن قهوه کرد
 ادرس دقیق اش یادم رفته بود، قرار بود با آشنایی یک روز مهمانش شویم و قهوه اش را نوش کنیم.
 اما اهمال کردم و بعد تر فراموش کردم.
دوستی بهم یاد آوری کرد که یکی از عکس‌های پروفایلم هم در مجاورت با اوست.
هم نفسی با او را از دست دادم.
روح هنرمندی را از نفس او فهم کردم.

@parrchenan