این هفته بجای قله دوشاخ -  قله چین کلاغ  را صعود کردیم.

جنگل کارا منظره پاییزی نابی را بدست آورده بود.

دیگه کم کم دوستان آلاله ای ما هم به سمت  متاهل شدن بپیش رفته اند و می روند. چقدر خوشحال شدم از خوشحالی و بشاشی امیر که او هم رفت قاطی مرغها. جمعیت ما تک ها روز به  روز رو به زوال می رود.

باشد که پا بر جا و استوار در کوهها بماند .

۳ روز خرابی در بلاگفا باعث تاخیر بنده بود.

آرامش در صبح

(صبحانه خیلی مفصل بین دوشاخ و چین کلاغ)

کوه - خدا - انسان

 همسایه تهران

( جنگل کارا ۲۰ دقیه ای درکه)

ایستاده بر اوج

(امیر عزیزم که بر من الگوی کوهنوردی  و زندگی می باشد. از این به بعد عکس تکی برای او ممنوع است)