حال خوب
حالت خوب باشه، کلا داستان زندگی و هر روزه ات فرق میکند. نوع نگاهت به همه موضوعات فرق میکند. نوع گفتارت.
تازه از سفر رکاب زنی به کرمانشاه بازگشته بودم و سر کار رفته و پشت خط بودم که تلفنم زنگ خورد.
حالم، پس از سفر و عالی.
معمولا ساعت هفت تا نه شب، ما و خط ما میشیم زنگ تفریح بچه های کار، فال فروش، دست فروش، شیشه پاک کن ها.
یک تلفن همگانی پیدا میکنند و شروع به تماس و مزاحمت و فحاشی میکنند.
کم کم دستت آمده از کدام پیش شماره ها، تماس میگیرند.
شماره آشنا بود. یعنی همین بچه های کار.
اگر حال و حوصله داشته باشم به حرف میگیرمشان. اگر نه که تلفن را قطع میکنم.
گوشی را برداشتم و قبل از اینکه حرفی بزند، گفتمش: فحشَت را بهم بده، پسرم.
کودک پشت تلفن به حرف درآمد که:
عمو من از اونجاش نیستم...😊
چه وقتها که دیدم همکارانم با فحش های رکیک این بچه ها برافروخته شده اند، حال آنکه، این برافروخته ای هیچ اثری بر مخاطب ندارد.
حالت که خوب باشه میتوانی، جوری دیگر نگاه کنی و در نتیجه شاید شاید اثر بخش شوی.
با دوچرخه سمت باغ فردوس رفتم و قبل نگهبانی استپ کردم، انواع مواجهه با نگهبانی را برسی کردم و تصمیم گرفتم از حضورم مطلعش کنم.
نبود، صدایش کردم
داستانی از دوچرخه دزدیده شده قبلی و اینکه اگر بیرون بگذارم، نمیتوانم اعتماد کنم و از فضا و افطار لذت ببرم گفتم، درنگی کرد و گفت به نگهبانی قفلش کن. افطاری در آرامش نوش شد و هنگام خداحافظی چندین بار ازش تشکر و خداحافظی کردم. شاید هزاران نفر از درب آنجا رد شوند، اما یکی از آنها، هنگام ورود و خروج خود را وامدار نگهبان بداند و این وامداری را ابراز کند.
حال خوب، حال خوب تولید میکند.
یکی از چیزهایی که حال مرا خوب میکند، زیر باران بودن است و دیشب در یکی از شدیدترین باران های بهاری تهران، زیر باران بودم و با رعد و برق هایش که فاصله صدا و نور به سه ثانیه و کمتر رسیده بود، فریاد شادی سر میکشیدم. در جوار دوست درخت عزیزم که غرق در شکوفه های ازگیلی بود، افطار کردم و حال خوب را در خودم تولید کردم.
حال حساب کنید این حال خوب پیدا کردن را در صحنه این روزگار سرزمین.
جنگ نمیشود، مذاکره هم نمیکنیم، لشگر چنگیزی هم پشت درب سرزمین، خوب پس چیکار میکنید؟
آیا همین خوب پس چیکار میکنید، فقط همین سئوال، اجازه میدهد حال خوبی در مردم سرزمین نُمود پیدا کند؟
من که بعید میدانم. تعریفی از عشق است که عشق یعنی حالت خوب باشه و معتقدم در این فضای اکنون سرزمین، عشقی جرقه نخواهد زد، اما ادای آن را میتوان درآورد.
@parrchenan