پرچنان

سهیل رضازاده:
شهر پروانه ای تهران
 لذت بخش شده است. در حال رکابم در  خط بی آرتی ولیعصر، چند تاپروانه به سر و صورت و عینکم اصابت میکنند.  با خودم فکر میکنم اگر عینک نداشتم، چشمانم آسیب میدید و احتمال تصادف و رفتن زیر اتوبوس و مرگ داشت.
فکر کن راننده اتوبوس  پس از تصادف پریده پایین من در حالیکه انگشت اشاره ام به پروانه ایست، جان به جان آفرین و از این خرفها
آن وقت میشد گفت، پروانه ای شهروندی را له کرد.
به پرستو نفوذی، پروانه قاتل نیز اضافه میشود.
از افکارم خنده ام میگیرد.
این روزها اگر با موتور یا دوچرخه هستید، پیشنهاد میکنم، برای کاهش احتمال خطر، حتما، عینک دودی یا عینک محافظ بر چشمانتان باشد.
  این روزها که حرف از پرستوی فرضی است.
 حواسمان  به لذت بردن از صدای جیغ پرستوهای پرنده  و پروانه های پر زنِ در سطح شهر هم باشد و اگر  عجول نباشیم، شکار پروانه ها را توسط گنجشک ها و پرستوها و بلبل ها خواهیم دید.
برعکس پرپری بودنشان مقاومت و مانورهای جانانه ای برای شکار نشدن دارند.
شوخی نیست که، حرف جان عزیز است.

@parrchenan