آهار به توچال
دوچرخه سوار بعضی حکمت های زندگی را با تمام وجود حس می کند. حکمت هایی که آدم یادش می رود: حکمت هر سربالایی یک سرپایینی دارد. آن گاه که سینه کش خیابان میرداماد را صبح هنگام به آرامی طی می کند می داند که شب هنگام این سینه کش تبدیل می شود به جولانگاه سرعت رفتن او. او با تمام وجود می فهمد که بعد از هرسختی یک آسانی و بعد از هر آسانی یک سختی قرار دارد. یاد می گیرد که در سختی ها آرام و یکنواخت پیش برود و یاد می گیرد که قدر آسانی ها را بداند و با تمام وجود لذت ببرد. ماشین سوارها هیچ گاه این را نمی فهمند و همین باعث می شود این حکمت را...
پیمان، از بعد از رمضان، دوچرخه سوار شد. پست های قبلی از او و چرخش نوشته ام.
آخرین پستی که نوشت، پیرامون کلاه دوچرخه سواری و کشول درویشی بود. خیلی مقایسه بجایی بود و راستش حسودی کردمش چرا این به ذهن من نرسید. معمولا وقتی کلاه را از سر در میآوری و میروی به سراغ چیزی یا کسی، معمولا کلاه را در دست میگیری، و چون دستکش و قمقمه را هم در آورده ای، درون آن میگذاری و دقیقا چیزی شبیه کشول درویشی میشود.
و پیمان از همین قیاس، حسن استفاده را کرده و تغییری که این کشول مدرن درویشی بر باور و پارادیم شخص دوچرخه سوار میگذارد را به زیبایی بیان کرده است.
پارادیم جدید واقعا شگفت آور است و تا خود نیازمایی، از درک آن، عاجز خواهی بود.
چیزی که برای دوچرخه سواری قدیمی عادی و عادت شده اما برای دوچرخه سوار جدید، نه و شگفت آور
تغییر باور به پارادایمی جدید
از سبک خوردن، تا زمان مند شدن، تا برنامه ریزی روزانه، تا ارتباطتت با آسمان به دلیل مهم بودن پیشبینی آب و هوا ، از لذت بردن از نوشیدن، از بیدریغ بودن، از زودی «ریفیق» پیدا کردن، از ادا در آوردن برای کودکی در کالسکه، از، کمرنگ شدن ویترین های خود پنداشته و...
تابستان است و فصل وسوسه شدن برای دوچرخه سواری.
@parrchenan
این هفته برنامه آهار به توچال را اجرا کردیم.
این طبیعت زیبا همین، دقیقا همین پشت کوهی که هر روز میبینیمش است. گویی، ورِ دیگر سکه. یعنی همین پشت.
لذت و شگفتی بی حدی وجودم را گرفت، وقتی دریاچه چمن مخمل توچال را بغد از شش سال، پر آبترین حالت دیدمش.
هر وقت افرادی جدید را در این مسیر راهنما بودم، به گردنه که میرسیدم، میگفتم اکنون یک شگفتی خواهید دید و در نهایت با یک دریاچه خشک طرف میشدم و افسوس من و اعتراض بقیه را در بر داشت.
اما امسال، نه تنها دیگران که خود، نیز از این همه آب و برف اطرافش شگفت زده شدم.
اگر توانایی کوهپیمایی ندارید، با کمی هزینه و تله کابین توچال و نیمساعت پیاده روی میتوانید در حضور این منظره، حیران شوید.
کسی خواست، بگوید آدرس دقیق آن را برایش تشریح کنم.
@parrchenan