پرچنان

تاتر مادر نزاییده
یکی از بهترین تاترهایی بود که این چند صباح دیده ام، متنی سنگین، اجرایی عالی و تاتری قوی.
پر از استعاره.
به لطف نمره خوبی که مجید اصغری، منتقد گروه تاتری تکریت به این تاتر داده بود، با این نمایش آشنا شدم. پس از دیدن تاتر نقدش را خواندم،البته که من تمایل دارم بیش از آنچه که او دیده بود ببینم.
این که مام وطن جای همه است. جای راست_ چپ، مذهبی_ لائیک، خودی_ غیر خودی ، فارس_ غیر فارس ...و قرار نیست کفه ترازو به نفع یکی سنگینی کند.

در طول برج گذشته چندین مطلب اینگونه نوشتم و کلام را نمیخواهم به تکرار بکشانم. انتظار نداشتم متنی چنین پست مدرن مرا در انتهای تاتر چنین تحت تاثیر قرار دهد.
اگر دلتان برای مام وطن، از برای سرزمین، میلرزد، دلنگرانش هستید و می‌شوید، پیشنهاد اکید از برای دیدن این تاتر را برایتان دارم. این تاتر تا نیمه برج بهمن تمدید شده است.

ساعت از یک بامداد گذشته بود و با همکارم مثل دو همسایه دیوار به دیوار صحبت کردیم. تلفن ها کم شده بود و میشد گفتگویی داشت که زنگ تلفن رشته کلام را باطل نکند.
پرسید: سهیل چرا مهاجرت نکردی؟
اینجا را دوست دارم و حس رضایت از خودم را در این‌جا میتوانم تولید و باز تولید کنم.

مام وطن و سرزمین برای کسی که کشور را وجب به وجب رکاب زده  جنسی دگر دارد.

@parrchenan