استدلال
سهیل رضازاده:
دعوت و تجمع توسط عدهای تندرو در اعتراض به تصمیم تولیت حرم در بسته شدن درب حرم!
فرد در تلفن میگوید:« تورو به حصرت زهرا بیایین اینجارو به آتیش بکشیم!
فرد دیگری هم با دعوت به اغتشاش در فیلم بلند میگوید:
این کار وزارت بهداشته که اونم از سازمان بهداشت جهانی دستور گرفته!
اگر میخواهند در رو ببندند، باید از روی جنازه ما رد شوند!»
و تفسیر و شرحی بر این داستان👇👇👇
مامان به خانه بازگشته و من هم در قرنطینه نتیجه آنکه، تلویزیون روشن است.
برنامه به خانه بر میگردیم، یک روانشناس آمده تا درباره اختلافات خانوادگی که در هنگام قرنطینه اتفاق میافتد، صحبت کند و راه حل میدهد:
فکر کنید این چند روز در خوابگاه هستید و همه هم تراز هستید و وزن و اعتبار و ریاست بالاتری ندارید. اینگونه راحت تر مشکلات درون خانپاد حل میشود!!
شاید در نگاه اول جمله درستی باشد. اما سخت در اشتباه هستیم. باورها، ریاست ها، قدرتها، هیچگاه تاکید میکنم هیچگاه یک شبه و با یک صحبت و سخنرانی انگیزشی تغییر نمیکند.
مثلاً برای مشروطه سالها جنگ شد، کشته داده شد، تا شاه از قدرت خود کم کند. عنصر اجبار اینجا پررنگ است. همین موضوعات در شاهنشاهی انگلستان، فرانسه، روسیه هم اتفاق افتاد. زنان، برده گان، کارگران، طبقه فرودست و تغییر جایگاه آنان در کشورهای متمدن، یک تاریخچه بلند و طولانی و مبارزه گون، برای رسیدن به اکنون شان داشته است. نتیجه ای که از این مقدمه میخواهم بگیرم این است که تاریخ و تاریخچه یک موضوع را باید در نظر گرفت تا بتوان به راه حل تغییر رسید.
وقتی که سالها، حکومت، عرف، قانون، صدا و سیما، آموزش و پرورش و...آمده گفته مرد، ریس خانواده است. وقتی که استبداد خانوادگی نهادینه شده، وقتیکه بحث دموکراتیک بودن، در همه مباحث خالی بوده، اکنون خنده دار است که آن تاریخچه را نادیده گرفته و دم از دموکرات منشی خانوادگی بزنیم.
حرف آقا روانشناس به همین علت خنده دار بود.
با این مقدمه به موضوع این فیلم میپردازم:
آیا استدلالی که فرد خشمگین برای بسته شدن در حرم دارد، عجیب است؟ نا درست است؟
باید به تاریخچه ( همانی که در بالا اشاره شد) بازگردیم و موضوع را بررسی کنیم. وقتی که سالها سند بیست سی به دلیل آنچه که دیکته شده توسط سازمان های جهانی عنوان شده، وقتی که کنترل جمعیت دیکته شده از سازمانهای جهانی عنوان شده، وقتی همه این چهل سال ما تربیت شدگان سیستم آموزش و پرورش باید به سازمانهای جهانی بد گمان باشیم، وقتی که ما تربیت شدگان این فرهنگ، باید معتقد باشیم: ما این حرم را دارالشفا میدانیم، بنابراین باید این حرم باز باشه و باید مردم بیایند و...( سخنان تولیت حرم و نمایندهی سابق ولی فقیه در سپاه)،
پس استدلالی که فرد خشمگین بیان میکند، از تاریخچه آن دور نیست و همانی است که چهل سال جهت تربیت آن همه حاکمیت و قانون و عرف و آموزش و پرورش کوشیده اند است. استدلال قابل اعتنایی با توجه به بستر تاریخی آن آورده است.
تاریخچه را نمیتوان نادیده گرفت، این را همه تاریخ بارها و بارها تکرار کرده است و کرونا بزنگاه تاریخ این سرزمین است، چرا که قابلیت تغییر جهت این تاریخ را در بستر تاریخ خواهد داشت.
امیدوارم باشیم و ببینیم.
۲۰۲۰ را رد کنیم و روزگار ۲۰۴۰ را هم ببینیم. آن زمان، به تاریخ و نقش کرونا پی خواهیم برد.
@parrchenan