پرچنان

باغ و بهار را بگو
لافِ خوشی چه می زنی؟

من بنمایمَت خوشی
چون برسد بهار من!...

 
سخنی از تحویل سال:

هانا آرنا جامعه یونان  باستان را به دو بخش خصوصی و عمومی تقسیم میکند و معتقد بود رفتار، در امر خصوصی اتفاق می‌افتد.
معتقدم بشریت تا به امروز با چنین صحنه ای، یگانه، روبرو نشده بود.
کدام صحنه:
این که در قسمتی از جامعه بشری عیدی اتفاق افتاد و آدم های درون آن خانه ها( امر خصوصی) بهم  تنها نگاه کنند و زبانی و شفاهی تبریک بگویند. نه دست دادنی، نه روبوسی، نه رفتار لمسی که چاشنی مهم رفتار و امر خصوصی است و اما آن حذف شد.  رفتار لمسی چاشنی به قدمت همه تاریخ تکامل است از آمیب‌ها تا نخستی ها تا به انسان. حتی حیوانات و پرندگان ، امر خصوصی به معنای رفتار لمسی دارند، اما امسال این هم از بشریت حذف شد. 
حال چرا معتقدم برای اولین بار در تاریخ صد و دویست هزار ساله انسان این امر اتفاق افتاده است. بیماری و اپیدمی که همیشه تاریخ بوده است؟ چون تا بدین جای تاریخ، عقل بشر به این آگاهی نرسیده بود که این رفتار لمسی در زمانه بیماری، واگیر دارد. مسریست. کشندست. و میگیری و میدهی حتی از عزیزانت، حتی به عزیزانت.
این برهه از زمان ما انسان ها سفره خود را از همه پستانداران جدا کردیم.

هر چیز را زکاتی ست، زکات عقل اندوهی ست طویل! تذکرة اولیاء/عطار نیشابورى

@parrchenan