یازده فرزند
بازدید از منزلی رفته بودیم. حفاظت پارک، گزارش داده بود، کودکی در پارک از خانواده ای در نزدیکی آنجا،ول است و آدرس خانه را یافته بود.
پدر خانواده درب را گشود. آدم بی خیالی و بی مسئولیت نسبت به انتخاب هایش، یعنی ، انتخاب برای آنکه فرزند آوری بود. شاید حتی هزینه نگهداری کودک را کمتر از وسایل جلوگیری از بارداری، لحاظ میکرد.
پرسیدم چند فرزند داری؟
یازده تا!!!
حالا چه شد این یادم آمد؟
طرح نماینده های مجلس، برای تشویق به فرزند آوری را خواندم.
طرح چگونه است؟ برای فرزند چهارم سهام دولتی داده شود!
سهامی که این روزها خیلی ها را فسرده کرده است.
نتیجه:
حق در قوانین بشری به چه معنی است؟
معنایی در انتخاب دارد. و انتخاب یعنی مسیولیت و این یعنی حق، انتخاب، مسیولیت، ارتباط توأمان با هم دارند.
چون مسیولیت انتخاب هایت را داری، حق داری. حال هر چه خود را بی خیال یا کم مسیولیت نسبت به انتخاب هایت قرار دهی، میتوان انتظار داشت حقوق ات نادیده گرفته شود.
وقتی نماینده ای، طرح فرزند آوری بدون احساس مسیولیتِ بخصوص اقتصادی، را برای والدین پیشنهاد میکند در واقع پیرامون نادیده گرفتن حقوق می اندیشید. در واقع این چنین افرادی با حق، حقوق، مسیولیت تقریباً بیگانه هستند و نگاه استراتژیک دارند( جمعیت مسلمین و شیعیان را لحاظ میکند) و نه نگاه انسان گرا. مدتهاست تک تک ما، در حال فاصله گرفتن از نگاه انسان گرایی هستیم. اقتصاد و دویدن هر روزه برای شکار نشدن، سقوط نکردن، نگاهمان را تغییر داده است.
نگاه نماینده مجلس چیزی در حد همان پدر یازده فرزند است. آیا از این خانواده میتوان، شکوفایی انتظار داشت؟ بدان میتوان امید بست؟
@parrchenan