بعد از این پست اندیشیدم، با آنکه با دیدن دخترک معلول و فضایی که برایم ترسیم کرده بود حسی از واژه آزادی و پاییون یافته بودم، اما اگر در مقام عمل بر می آمدم و با توجه به تجربه سال‌ها مربی گری، احتمال بالا، پس از بازگشت دخترک معلول، ویلچر برقی اش را می‌گرفتم، البته بصورت دموکراتیک تر و تجمیع و سمع و نظر همه نظرات و اجازه دفاع به فرد خاطی.

داشتم می‌اندیشیدم مقام پندار و سورئالم با واقعیت و رئالم فرق بسیار دارد. در مقام عمل گاهی بسیاری از پندارها زیبا و عزیزمان را مجبوریم قربانی کنیم.

 

@parrchenan