از بیمارستان برای طفلی سه ماهه زنگ زده بودند. لگنش شکسته بود. تبعه افغانستان بودند. از مادرش شرح حادثه را میپرسم، می‌گوید: از دست برادرم افتاد. میپرسم چند سال دارد؟

ابتدا، سخنش را درست متوجه نمی‌شوم، یک «ک»و «ل»ای شنیده ام. میپرسم: کرو لال است؟

 اینبار تلاش می‌کند گویاتر پاسخ دهد.

می‌گوید: کلان است.

نئشه این واژه میشوم. یعنی بزرگ است؟ و سر تکان میدهد.

چقدر از این واژه میشود بیشتر استفاده کرد و ما کم تر استفاده میکنیم.

مثلا در جمله بیاورم: او کلان تر از علی است و علی خُرد تر از ناصر.

فارسی بکری دارن افغان‌ها.

 

@parrchenan