پرچنان:
میگذرد و فراموش میکنیم. خیلی زودتر از آنچه فکر کنید.
آیا در خاطرتان مانده است چند ماه پیش چه چیز بر روی اعصابتان بود؟ چه هجم عظیمی داشت و بسیار آزار دهنده بود؟ بعید میدانم خاطرتان باشد:
بایا، شبکه فروش کالا و خدمات.
آن تبلیغات عظیم تمام و فراموش شد.
نتیجه گیری:
۱. این نیز بگذرد را بیشتر در باور زندگی پیاده کنیم. روان سالم تری خواهیم داشت با این باور.
۲. فراموش میکنیم و این خوب است.
۳. اگر کلی زمان و سوپر موقعیت، به آدم های نادان بدهند، باز از عهده کار بر نمی آیند. زمان آدم های متخصص است روزگار.
@parrchenan
مهاجرت.
بسیاری از ایرانیان به کشورهای اروپایی و آمریکایی مهاجرت میکنند تا زندگی آسان تر و لذت بخش تر و پر رفاه تری داشته باشند.
شاید مثلا بتوانند در شهر به همراه همسرشان دوچرخه سواری کنند. با دوچرخه سر کار بروند. از ترافیک رهایی یابند و هزاران چیز دیگر صد البته.
من و سروچمانم مهاجرت نکردیم اما آن فضای اتوپیایی را تلاش داریم به سمت زندگی خود بکشانیم. در همین سرزمین.
اگر در خیابانی در عصر تهران یک زن و مرد دوچرخه سوار با خورجین هایی که ظرف غذا در آن تلو تلو میخورد دیدید، و حدس زدید از سرکار باز میگردند، ما هستیم. مایی که ترافیک و شلوغی و بی تحرکی را با دوچرخه هایمان میگذرانیم.
@parrchenan