کامیونت نخاله که در حال عبور از کنار پیرزن بود به او برخورد کرد و نقش بر زمین کرد. شیب کوچه زیاد بود و سرعت کامیونت کم. من جلوتر بودم و صحنه را نگاه میکردم. شیشه کامیونت پایین بود و از کنارم رد شد به او فریاد زدم که: زدی به خانم پشت سرت. به آینه بغل یک نگاهی انداخت و دید که زنی بر زمین افتاده و بی تفاوت به راه اش ادامه داد.
تا کامیونت از کنارم عبور کرد موبایلم را در آوردم و از پلاکش عکس گرفته و به سراغ پیرزن رفته تا پیگیر حالش شوم.
پنج دقیقه ای گذشت تا به ۱۱۵ و ۱۱۰ زنگ بزنم، یکی دو تا خانم ها آمدند پیگیر حال پیرزن شوند.
منتظر بودیم که مامور بیاید که راننده کامیون در حالیکه چپ چپ بهم نگاه میکرد آمد و پیگیر حال پیرزن شد و مسئولیت تصادف را بر عهده گرفت و از پیرزن با این صحبت که همچون مادرم هستی طلب بخشایش کرد.
پیرزن هم با او همکاری کرد.
وقتی که موضوع به این سمت رفت و راننده مسئولیت کار خود را پذیرفت، محل را ترک کردم.
اما معتقدم بیشترین و مهمترین دلیلی که راننده کامیونت به صحنه حادثه بازگشت، عکس گرفتم از پلاک بود و ترسید او از شناسایی و پیگیری های قانونی بعدی
نتیجهگیری:
۱به افراد غیر اخلاقی که مسیولیت اعمال خود را نمیپذیرند، به کمک ابزار های جدید، بخصوص دوربین موبایل میتوان مسیولیتشان را بصورت امری یادآوری کرد.
۲. ابراز جدید به ما نیز کمک میکند تا بتوانیم به صورت موثر نسبت به بی اخلاقی ها واکنش نشان دهیم.
@me/parrchenan