پی نوشت قهرمان
دیدم پی نوشت فیلم قهرمان خودش یک جستار است پس مجزا تحریر کردم.
در هین تماشا فیلم یاد مرحوم حمید می افتم. فکر کنم این روزها چهلم اش باشد. سر این فیلم چقدر گفتگو کردیم. هنوز فیلم نیامده بود و بحث اش داغ شد. او موافق نقد رسول اف به اصغر فرهادی بابت انتخاب هنر پیشه هایی که سابقه خوبی ندارند، بود و من مخالف این نقد. نگاه من، هنر برای هنر بود و نگاه او هنر متعهدانه.
اگر نگاه هنر متعهدانه را فرهادی میداشت، یک کاکاو دل ساده باور پذیر برای ما خلق نمیشد و معنایی که از دل این فیلم میتوان استخراج کرد، هم.
و اگر این نقد رسول اف را بپذیریم به همه باید حق داد که تعهد را به تخصص ارجح میدانند و این روزها بلای این نگاه بر کسی پوشیده نیست.
چند روز پیش، دوستی از دوستان حمید با من تماس گرفته بود و پیرامون غم ناله های پس از او که گریبانش را رها نمیکرد دیالوگ کردیم. پس از پایان گفتگو، به این دیالوگ فکر کردم. اینکه، دوستی مهم تر از آنچیزی است که گمان میبریم. قدر دان لحظه لحظه بودن هایمان، با هم باشی هایمان باشیم.
با سروچمانم ، سریال مانی هست را در حال تماشا هستیم. بعضی اوقات فیلم را پاز میکنم و به سروچمانم میگویم: این فیلم را در دل شب، ساعت دو سه بامداد که تلفن ها بسیار کم میشد سر کار با حمید میدیدیم و پیرامون آن با هم گفتگو میکردیم. با بلاچاو خوانی هنرپیشه ها دم گرفتیم و او گفت این سرود را میخواهم حفظ کنم و این شد که شیفت دیگر برایم خواند. تا خواندنش تمام شد، مرا ببوس گل نراقی شروع کردم. دل شب و تلفن زنگ نخور بود و دو سر خوش...
در میان طوفان هم پیمان با قایقرانها گذشته از جان باید بگذشت از طوفان ها...
این سریال برایم باشکوهتر شد وقتی مفاهیم دیگری را استخراج کردم. این که قدرت و سلسله مراتب میتواند مخرب باشد، این که مدیریت و رهبری شیر وار، آسیب رسان است و رهبری غاز و وال گونه به نتیجه بهتر میرسد. این که در خانه در اداره در دکان تلاش نداشته باشم به سمت رهبری شیر وار و سلسله مراتبی سوق پیدا کنم. این که قانون مدنی که ریاست خانواده را با مرد میداند و آن را تصریح کرده است، و قدرت را به تمام در اختیار او گذاشته است چه آسیبی به این نهاد و گرمای آن و محبت آن زده است. این که دوستی و عشق از هر چه فکر کنیم والا تر است.
پی نوشت:
در این تگنای اقتصادی و اجتماعی و کرونا چه مقدار از عشق و دوستی های مان دریغ کرده ایم؟
@parrchenan