آلما
معمولاً فصل سرد سال را شیره ارده درست کرده و تناول میکنم. با توجه به بافت محل کارم و حضور پر تعداد باغات سیب، یکی از همکاران پیشنهاد افشره سیب را داد. تلفیق افشره سیب با ارده، یکی از لذیذ ترین و عزیزترین خوراکی های این روزهایم شده است.
اما راوی چه میخواهد بگوید؟
مارکس سخنی دارد که خرده مالکان به عنوان یک قشر قادر به نمایندگی از خودشان نیستند و باید نماینده داشته باشند.
برگردیم به اوضاع مملکت. تقریباً هر سال، خبری تکراری اواخر مهر به سر خط خبرها می آید: سیب روی دست باغدار ماند. سیب خریدار ندارد، سیب ها گندیدن...
با توجه به تغییرات ایدولوژی این نیم قرن و تغییر کشت منطقه از انگور به سیب در منطقه های سرد سیر آذربایجان، متناسب با آن تغییر پارادایم رخ نداد. در قبل از این تغییر ایدولوژیک که به دلیل ترس از کارگاه های مسکرات، انگور به سیب تبدیل شد پارادایم آن شکل نگرفت. معنا نداشت و ندارد که باغداری بگوید انگور خریدار ندارد. چون قابلیت فرآوری به سرکه، شراب، شیره و... دارد و بلافاصله با توجه به عرصه و تقاضا، انگور فرآورد میشود و پارادایم این فرآوری در طول قرن ها و هزارهها بوجود آمده است. اما در مقوله باغات سیب این پارادایم شکل نگرفته است و سیب تنها با نام سیب و در نهایت لواشک امکان فرآوری دارد. حال آنکه شیره سیب چیزی همانند شیره انگور میتواند جایگزینی برای نداشتن مشتری باشد اما این امر اتفاق نمی افتد. چون پارادایم آن در باور منطقه و به تبع آن در کشور رخ نداده است. پارادایم چند هزاره ساله که در زمینه انگور شکل گرفته است را نمیتوان با عمر سی چهل ساله باغات صنعتی سیب مقایسه کرد.
و اینجاست که به حرف مارکس میرسیم. یعنی نمایندگانی از جهت خرده مالکان باید باشند تا این پارادایم را در کشور شکل دهند.
آلما در زبان ترکی به معنای سیب است و نام بسیاری از دخترکان آن دیار. و این نشان از مهم بودن آلما است. در زبان فارسی نام میوه برای انسان چیزی به ذهنم خطور نمیکند. اما در زبان ترکی آلما هست. حال با این اهمیت و احترامی که آلما دارد، دیدن حجم انبوهی سیب در حال گندیدن اندوهناک میشوم و حتی ممکن است پارادایم قبلی که پیرامون ابهت این نام در این فرهنگ شکل گرفته است را خدشه دار کند.
نتیجه راوی:
۱. تصمیماتی خارج از تبار و بافتار منطقه ممکن است تأثیرات ویرانگری داشته باشد. در تصمیمات خود تبار و بافتار موضوع را مد نظر قرار دهیم.
۲. به سفره صبحانه خود افشرهسیبارده بی افزاید.
سیب را شسته و چند قطعه کرده و در قابلمه می اندازیم. لازم نیست سیب ها بهترین باشند. سیب های بسیار رسیده و ضربه خورده که قیمت کمتری در بازار دارند مناسب ترند. یک استکان آب جوش به قابله اضافه کرده و سپس در قابلمه را محکم کرده و اجازه میدهیم سیب خوب بپزد و شل و له شود. حسابی که پخت و شیره آن شیرین و غلیظ شد. سیب ها را از تنظیف عبور میدهیم و آنچه می ماند را در یخچال میگذاریم.
معمولاً یک به پنج ارده را با ربِسیب بدست آمده برای هر وعده غذایی ترکیب کنید و بهم بزنید. یک گردو خرد شده را هم چاشنی کار.
نوش جان.
اگر بخواهید عطر سیب به عطر اردره غالب شود، ترکیب یک به پنج مناسبترین است. عطر سیب بسیار خوش تر و زنده تر از عطر شیره انگور ماست و رنگ آن سفید و کرم.
۳. برای تغییر پارادایم تک تک ما، نیاز است کنشگر باشیم.
@parrchenan