پرچنان

اگر به این قهوه خانه ها و قلیان سراها نوظهور سری بزنید، خواهید دید یک یا دو تلویزیون همیشه روشن است و روی شبکه ورزش تنظیم شده است.

 قلیان و دود و لم دادن و این چنین ورزشی بودن میتواند در ذهن پرسشگر علامت سیؤال ایجاد کند چرا که تناسبی با هم ندارد. 

اما گویی شبکه ورزش بی حصار ترین شبکه ای است که بیننده خود را در جمع مردم دنیا حس میکند. در همان لحظه که اورتون به چلسی گل میزند و قلیان کش خوشحال میشود یا ناراحت، مردمی در همه عالم با او چنین کنشی دارند.

شاید شبکه ورزش یک روزن است یک دریچه است به بیرون حصار.

و دلیل مهمتر، بحث قمار است. سر گلها و اوت ها و کرنرها، چه قمار ها که نمیشود.

 به جای آنکه پا به توپ باشی و مدافع در حال تعقیبت و آدرنالینت بالا رفته باشد. شلنگ قلیان در دهان و لم داده به بالشت، آدرنالینت را با عدد و رقم قمار کرده بالا پایین می‌کنی.

نتیجه:

ورزش و قمار دو سوی یک سکه است. بی اندیشیم در کدام سمت خواهیم بود.

من گرفتم که قمار از همه عالم بردی

دست آخر همه را باخته می‌باید رفت

 صائب تبریزی