پرچنان

چگونه ماه رمضان را برای خود مبارک کنیم؟

 من تقریباً از دولت و صدا و سیما و شهرداری ها قطع امید کرده ام. آنها چیزی جز غم و مرگ و نفرت نمیکارند و جز آن هم گویی بلد نیستند. وقتی منزل اقوام میروم و تلویزیون روشن آنها را میبینم، این برداشتم از آنها هر لحظه تقویت میشود. حال باید نا امید شد و دست از تلاش برداشت؟

یکی از اصولی که تلاش دارم در زندگی و نوشته هایم جاری باشد، فلسفه زیست و سبک زندگی است که نام آن را باش‌بودگی گذاشته ام.

 باش در چند معنی. در مقام فعل بودن در مقابل نبودن، در مقام اسم در زبان ترکی به معنای سر، سر بودگی که از آن مراد تعقل ورزی و با سر تصمیم گیری کردن است.

 باری

به سیؤال اول باز گردم، چگونه این ماه را مبارک کنیم؟

یکی از خصوصیات مهم روزه آن است که تو را از تکرار یازده ماه رها می‌سازد و هر تکراری ملال آور است پس تو از ملال احتمالی زندگی در این ماه رها می‌شوی.

 من عادت داشته ام یازده ماه سال شبها زود بخوابم و صبح ها زود برخیزم. اما به کمک این ماه، از این تکرار رها میشوم. اکنون لازم نیست صبح ها همزمان با آفتاب برخیزم و سر شب بخوابم. اکنون میتوانم تا پاسی از شب بیدار باشم و معمولاً در این شبها با توجه به هوای بهاری و لطیفی که تهران دارد( بغیر از دیشب و هوای گل ‌الود آن) با دوستان و آشنایان در بوستان ها و پارک های متنوع تهران قرار گذاشته و دور هم جمع می‌شویم، با توجه به فضای جمع، از میان توپ فوتبال و والیبال و بسکتبال و بدمینتون، یکی را انتخاب کرده و ساعتی دنبال این گردهای هیجان آور بازی کرده و با آنها سر میکنیم و سپس دور همی. هر خانواده و فرد، اسلام چایی و خرمایی و شیرینی آورده است ادامه شب را نیز اینگونه می‌گذرانیم معمولاً دور همی با خنده و بذله گویی همراه است و چندباری گوشه چشم از خنده ها تر می‌شود و این چنین جُنگ و شادی و مبارکی را به زندگی هر شب خود می‌آوریم. با این تفاوت که این کنشگرانه است و نه واکنشی، این پویاست و نه ایستا( مثلا در حال تماشای تلویزیون و جُنگ های آن).

پیشنهاد این باش بودگی را به شما هم میدهم و اینکه به کمک این سبک زندگی سی روزه، این ماه را مبارک به معنای ترک تکرار های سالانه کنیم.

https://t.me/parrchenan