روزه
معمولاً چند روز در طول روزه داریِ یکماه پیش میآید که عصرگاهان، یک آن فشارت پایین است، قدرت کاری نداری و بی حالی. اگر دقایقی صبر کنی و مقاومت، چیزی همچون چشمه، از درونت خواهد جوشید که بعد از گذشت زمانی نسبتاً اندک میبینی توانا شده ای. دگر آن آدم بی حالی که دقایقی قبل بودی نیستی. این اتفاق کاملا درونی است و هیچ عامل بیرونی، همچون خوردن مواد قندی، یا نوشیدنی در آن دخیل نیست و به همین دلیل آن را چشمهی درونی نام نهاده ام. یک جوشش درونی بدون کمترین عامل بیرونی در بدن. و این یک اتفاق حیرت انگیز و تجربه نابی است که در روزه داری تجربه میکنم.
این اتفاق در زندگی نیز گاهی پیش می آید، اینکه حال و حس و موود پایینی داری و اما تلاش میکنی بر آن غلبه کنی و بعد از مدتی تغییر اتفاق می افتد و حال خوب رخ میدهد. مثلا کسل بودی و علی رغم خواست درونی میروی پارک و بعد حالت به میشود. یا مثال بارزی که سالها تجربه کردم در دوچرخه سواری بود. صبح ساعت شش سرپایین تا ته تهران که محل کارم بود میرفتم، عملا نیاز به رکابان شدنی نبود. سراشیبی بود و دوچرخه خود میرفت.ساعت هشت شب، خسته بعد از دوازده ساعت کاری، یک روز پر تنش و توان بر، باید رکابان میشدم تا سر تهران، با شیبی که اینک هر سانتی متر آن نیازمند رکابی و فشار عضلانی بود. لحظه سوار شدن بسیار خسته بودم اما کمتر از یک ساعت بعد، در حالیکه شیب منفی خیابان تندتر هم شده بود شعف و سرحالی به سراغم آمده بود.
یکی از کارکرد های بسیار مثبت روزه داری را در این نوع جوشش ها و چشمه های درونی میبینم و در واقع تلاش دارم روزه داری را به عنوان چیزی بازمانده از سنت در قالب سکولار برای خود باز تعریف کنم. در روزه داری سکولار، تو به انضباط درونی دست پیدا میکنی، انضباطی که در طول سال یا نداشته ای یا شل شدگی آن نخنما شده بود.
اینکه نوشیدنی و خوردنی جلوی رویت باشد و همه وجود و حواس بدنی ات، طالب آن باشد و اما به آن نَه بگویی، امکان تقویت انضباط درونی را پیدا میکنی، این که نخوردن و نیاشامیدن، زمانی برای شروع و خاتمه داشته باشد، آن را تقویت میکند
و آیا این انضباط فردی کمکی به حال آدمی دارد؟
معتقدم رابطه قوی بین کسالت، ملال، عدم امکان شاد بودن با حداقل موجود و در مجموع ناراضی بودن، با انضباط درونی وجود دارد که این یافته تجربه شخصی ام است و نمود علمی برای این سخن ندارم.
و فرق این نوع روزه داری آن با روزه تکلیف مدار یا روزه واجب چیست؟
ردپای بحث چشمه درونی که در ابتدا اشاره کردم را ، این جل در روزه داری سکولار خواهیم یافت. تو چشمت به هیچ عامل انتزاعی و پاداش و جزا نیست و کاملا درونی و خود جوشش و همچون چشمه ای درونی اقدام میکنی نه از بابت پاداش و جزا.
https://t.me/parrchenan