پرچنان

فراموش شده

 استوار اما کهن

 چشمه ی نگاه

 خواب و بیدار

همیشه با دوستان الوارم(لرها) که کوه می روم از برنامه راضی هستم. برنامه دلچسب و سنگینی اجرا کرده و اگر نتوانسته باشیم قله را صعود کنیم از عملکردمان راضی بوده ایم. چرا که تمام کوششش خردمندانه و نه جاهلانه را برای برنامه کرده ایم. برای همین خاطر است که هر وقت برنامه ای از طرف دوستان الوارم پیشنهاد شود از آن استقبال می کنم.کلاً اگر بخواهیم از کوهنوردی کسی تعریف کنیم، می گوییم طرف لری می ره.یعنی بدنی آماده برای کوهنوردی دارد و همپا شدن با او و هم قدم شدن با او شهامتی دو چندان می طلبد و البته داشتن بدنی آماده برای فرد مخاطب.

اگر بخواهم یک رنسانسی برای زندگیم معرفی کنم همان ملاقات با اندیشه های دکتر سروش است. از آن به بعد است که می توانم زندگیم را به دو بخش سهیل قبل از سروش و سهیل بعد از سروش تقسیم کنم.اندیشه های سروش بود که پایه های  عقلی و ایمانی سهیل امروزی را تشکیل داده است.

از دیگر شناخت هایی که تا کنون از خودم بدست آورده ام ، آن است که تفکر و مرامم را نزدیک به اصلاح طلبان دیده ام و با آنان هم ذات پنداری کرده ام تا کسان دیگر.

دکتر سروش با یک اندیشه سیاسی و منظم و ساختار یافته از کروبی ، حمایت کرده است. کروبی لر است و می تونم تصدیق کنم که لر اهل عمله. همان طور که در کوهها و کوهنوردی دیده ام.

از طرف دیگر مهندس موسوی است. کسی که خاتمی در کنار اوست. اما زندگی شخصی من به قبل و بعد از خاتمی تقسیم نمی شود. همان یک رنسانس فعلاً ما را بس است.در ضمن وجه تمایز موسوی با دیگران، زهرا رهنورد است. کسی که اگر در قامت زن رئیس جمهور باشد به نظر من اتفاقات جالبی در حوزه زنان و جوانان رخ خواهد داد. (بخصوص با خواندن آخرین مصاحبه ایشان با  مجله چلچراغ)

حال از این مقدمه  ها به اصل موضوع می رسم ، حال و روز من بسیار شبیه جان لاک در سریال لاست شده است( آن زمان که در شک بود دکمه را فشار دهد یا ندهد.)، تازه هیچ ربطی هم به من نداره که شما لاست رو دیدید یا نه!!!!

 هوس صعود لری در این بهار چیزیست که در دلم جاریست.

بیخیال موضوع شوید و از عکس ها لذت ببرید.

 انگشت زمین

 غار یخی دلفک

 مبهوت

 الماس گون

 اندکی صبر سحر نزدیک است

 آرامش درون

ادامه دارد...