این هفته برنامه کرکس را اجرا کردیم.

۵ سال پیش بود که اول بار به این قله رفتم و اینک بعد از گذشت این همه سال بار دیگر به آنجا رفتیم.

دیگر خبری از بوی گند مرغداری بزرگه کشه نبود و به جای آن مقدمات ساخت و ساز دهکده توریستی در دستور کار قرار گرفته بود. آن جانپناه زرد رنگ بود اما دیگر اعتباری نداشت چرا که پناهگاه بزرگ دیگری کنار آن ساخته شده بود.

نزدیک قله بود و حال و هوای مخصوص آن.

احساس کردم باید شکر گذار باشم . شاکر بزرگترین نعمت خداوندی که بر من عطا  شده است:

- اینکه بزرگترین لذتهای زندگیم را در کوهستان و کوهسار قرار داده است.

خداوندا شکرت:

 

 

 

3.JPG

سایه و آفتاب

1.JPG

زبان گون

2.JPG

غروب و تنهایی من

 100.JPG

زرد و آبی

 

 

4.JPG

شقایق کرکسی

5.JPG

نیم رخ

6.JPG

این همه گل

این هفته نمایشگاه گل رفته بود و کلی گل دیدم. اما گل های کوچک و ریز کوهستان را به تمام آن گل های بزرگ نمایشگاه  ترجیح می دهم.چرا که لذت دیدار آنان در آن هوا و در آن ارتفاع را  هیچکدام از این گل ها در من ایجاد نمی کند.