قله اسپیلت
از قبل کرونا برنامه دو روزه و چادر زنی شبانه و زمستانی برگذار نکرده بودیم واما این هفته شد. از این رو بسیار مسرورم.
در حال زدن چادر بودم و بیش از آنچه گمان میکردم وقت گرفت. رُخ پوش درب را فراموش کرده بودم در کجا و چگونه قرار میگیرد و از این رو زمان بیشتری را صرف کردیم. نزدیک به یک ساعت زمان برد تازه باد و کولاکی نبود.
به چادر که وارد شدم با خودم در این اندیشه افتادم که چه خوب که برنامه سنگین تری که در پندارم چرخ میزد را توسط آن خرد جمعی گروه اجرا نکردیم. تا حدودی پندارم با قافیه و ردیف با پرده های ساز زمستانه، با عرض و طول شبمانی های چادر دار دوباره آشنا شد. گویی با دوستی قدیمی که اینک کمی چهره اش تغییر کرده، یکی دو خط پیشانی بر رخ نشانده، چند تار سفید بر ریش و چهره دوانده، کاکل کمی تُنک شده دوباره دیدار میکنم.
به واقع هم زندگی همین است. در ابتدا هیبت آن پندار بزرگ را به کمک آشنا شدن بیشتر ، مهارت ورزیده تر، اندیشیدن عمیق تر بشکنی و «کم کَمَک» آن هیبت ناک را که اینک قاعده و شکل و فرم گرفته است انجام دهی. این «کم کَمَک» را این « خُرد خُرد» را در زندگی بسیار دوست دارم. این واژه تنها با اولین قسمت یعنی کم یا خرد کامل نمیشود انگار تکرار اولی یک حالت استمرار پنهانی آن را نشان میدهد.
یاد اواخر نوجوانی ام افتاده ام،از بازوهای لاغرم خجلت زده بودم و روزی به ناگاه تصمیم گرفتم بروم باشگاه کشتی و پس از چندی از تغییر در فرم بدن شگفت زده بودم. اول بار با این « کم کَمَک» اینجای زندگی آشنا شدم.
اما در این برنامه، شگفت زدگی ای انتظارم را میکشید.
یکی از دوستان در غول ترافیک گیر کرد و قرار شد ما حرکت کنیم و او خود را به ما برساند، فقط گفته بود با یکی از دوستانش خواهد آمد.
نزدیک چشمه و دوستْدرختم بودیم که آن دو را دیدم. «ممد» بود. دوست مشترکی که ساکن تهران نیست. چنان حالتی از شادی و شگفت زدگی به سراغم آمد که سراغ ندارم آن حال را در سابقهی حافظه ام.
در مسیر رسیدن به محل چادر زنی با خودم می اندیشیدم منِ چمن*، در حضور سرو چمانم و رفیقم «ممد» در برنامه ای برفی و زمستانی و شب مانی، در مسیری پر برف و سنگی و یخی نه آیا خوشبختترینم؟**
* با استعاره از این مصرع آقای حافظ
سرو چمانم چرا میل چمن نمیکند ...
** شیرینی این سپهری که بیان کردم افزون تر شد وقتی هدیه ای از «ممد» در پایان برنامه گرفتم: تُنگی عسل. « ممد جدای از معلم بودن زنبور دار است و آن عسل ترین را دارد.
https://t.me/parrchenan