پرچنان

این روزها زمزمه بهار را می‌شنوم و کم کم زمستان با برکت امسال را به درود خواهم گفت.

این زمزمه و این به درود را از کم کردن لایه های کاپشن هایم از صدای پرندگان از حضور ابرک ها در آسمان آبی از نزدیکی کوه ها به شعر از دیدن هر روز دماوند ...احساس میکنم.

معمولاً برای جلوگیری از سرد شدن بدنم از قانون لایه لایه پوشی استفاده می‌کنم. شاید از تیپ و قیافه فرو کاهد اما بشدت کاربردی است و گرمای بدن را نگهدار.

گمان دارم بهار پیش رو سبز خواهد بود و شاید که چرخ روزگار به گونه ای بچرخد که حال دل و سرزمین و مردمان به شود. از روزگار هیچ بعید نیست. چیزی شبیه به تاریخ پایان جنگ در دهه شصت و اتفاقات دیگرش.

در برج اسفند حتی اگر آوار از زمین و زمان سرم ریزد، پر از رضایم البته اگر با دوچرخه باشم