چند روز پیش اتفاقی برام افتاد که باعث شد چند لحظه ای فکر کنم(از آکبندی در آوردیش مبارک).موضوع از این قرار بود که در باشگاه کسی گیر الکی داد که فلان کار را نباید می کردی (واقعاْالکی و مسخره بود )من هم زیاد پیچ نشدم چرا که حوصله بگو مگو نداشتم ولی یکی از دوستام شروع کرد به گوشزد کردن به طرف و کلی اعصاب خودش و به هم ریخت .حرف من این بود که درست حق با من بود ولی اگر بخواهی با همه که نا حق شدن (از قبیل پارک دوبله کردن وراه بند آوردن.چاله چوله هایی که شهرداری درست نکرده.ادارات دولتی و بالا پایین کردن هاش و...)بخواهی با همه این ها درگیر بشی که از صبح باید یا مردمی که از جنس خودتن درگیر بشی تا شب .شب هم فرسوده باز می گردی خانه.خوب حالا من آرمان گرا عدالت طلب بجای اینکه سر این چیزای الکی وقت وانرژی و آرمان و رو صرف کنم جایی کار می کنم که اثر مثبت تری داشته باشه(البته که جا هایی که واقعاْ ناحقی می شه باید ایستاد.(اون دیگه با خود فرد))تو این جور موارد هم خود فرد مستهلک نمیشه هم می تواند جایی که باید مسمر ثمر باشه.مثلاْ تو خیابون بهت فحش بدن تو باید مقابله به مثل کنی یا بی خیال باشی.من بی خیالی رو طی می کنم.حالا خوشحال می شم شما بگید کدام پسندیده تر .تساحل تسامحی که می گن فکر کنم از اینجا ها شروع بشه