تاسف
فیلم جان ویک چهار را دیدم و برعکس انتظارم از آن خوشم آمد!!! فیلمی سورائال که یک نفر صدها نفر را میتواند بکشد، یک تنه هزار کاره است و سراسر متضاد با واقعیت اما از آن خوشم آمد!! ، سه ساعت فیلم بود اما باز از آن خوشم آمد!!
و همین برایم عجیب بود.
نمیدانم چرا؟ و اینکه چهار قسمت از آن ساخته شده احتمالا نشان از استقبال جهانی آن دارد. اما چرا باید چنین قصه ای را خوشم بیایید؟ اگر بخواهم این پرسش را عمومی کنم چرا نوع انسان از این نوع قصه ها خوشش می آید؟ مثلا قصه ای چون داستان رستم و قصه های اساطیری که هنوز در بافتار انسان قصه ساز حی و حاضر است؟ ریشه های این ماندگاری، این خوش آمدن در کجای قصه انسان نهفته است؟
###
در حال رکاب زدن بودم که صحنه بینهایت تاسف آوری را دیدم ، ابتدا با خود گفتم از آن عکس بگیرم اما دیدم حتی این هم نمیتوانم. چند نفر زباله گرد که من دو نفر آنها را مشاهده میکردم و رُخشان زیر پانزده سال میزد زیر پل روی جوی ولیعصر پایین تر از تقاط زرتشت خوابیده بودند.
چند صباحی است به واسطه درختکاری بستر جوی را با خاک پوشانده اند و آنها در زیر پلی که از کوچه به ولیعصر میرسید خوابیده بودند.
فضای پل بین نیم تا یک متر میباشد و حضور انواع حیوانات موزی بخصوص موش، و انواع آلودگی و زباله های بجا مانده از بالای خیابان تا به آنجا امر طبیعی آن فضا است و از این که میدیدم انسان های فارغ از جنس و رنگ و نژاد و طبقه در این فضای بشدت غیر انسانی خوابیده اند، دردم گرفت.
احتمال میدهم به این دلیل آنجا خوابیده بودند تا از دست مأموران شهرداری و غیره در امان باشند.
انتظار نداشتم با چنین صحنه ای در این منطقه روبرو شوم.
این روزها فقر از بالا تا پایین شهر چون سیلاب در حال بالا آمدن است و حتی پاچه های بسیاری از ما را که در این گمانیم که طبقه متوسط هستیم را خیس کرده است.
https://t.me/parrchenan