پرچنان

به کمک دوستان توانستم عکس های پاشوره را باز گردانم.

حال  گذارش مختصر آن برنامه:

صبح جمعه رهسپار منطقه نوا ، واقع در روبروی رینه شدیم. پس از عبور از روستای گیلاس، وارد روستای بزرگ نوا شدیم. کنار آب معدنی نوا ماشین را پارک کرده و در کنار رودخانه به سمت دشت آزو رهسپار شدیم(ساعت 8).

ساعت 9:15 در دشت آزو بودیم. نمای دماوند فوق العاده بود و از اینکه روستاییان این منطقه هر روز با دیدن چنین منظره ای از خواب بر می خیزند به آنان حسرت بردیم.

ساعت 10 به سمت قله حرکت کردیم. سر راه به انواع و اقسام سنگ پا بر خوردیم.( برای همین نام قله، پاشوره می باشد)، مقداری سنگ جمع کردیم . ساعت 2 به گردنه رسیدیم. تشخیص دادیم که هنگام  برگشت به تاریکی می خوریم و در نتیجه دیگر به سمت قله نرفتیم.

ناهار را در همان دشت آزو و کنار کلبه خوردیم و دماوند را هر لحظه به تماشا نشستیم.

پیشنهاد می کنم اگر خواستید آب معدنی بخرید، از برند نوا استفاده کنید که به راستی آبی بهشت گون دارد.

به یاد استاد تازه دور گشته از وطن( شفیعی کدکنی)

نام گذاری عکسها با الهام از اشعار ایشان می باشد.

1.رویایی از زندگی

2.از پس لبخند دماوند

3.بلندتر از بام حیرت

4.بوسه های نرم

5.در امتداد جوی و درخت

6.گامی به تو نزدیک و گامی به تو دور

7.رستنگاه آوای هزاران