پرچنان

چند روزی است اجلاسی با عنوان نجات زمین در کپنهاک دانمارک آغازیده است. اما گویی این خبر در عصر رسانه به ایران نرسیده است و مردم اگر هم می شنوند زود فراموش می کنند . گویی این نه مشکل ماست. نه تلوزیون ، نه دولت ، نه حتی روشنفکران ما در این زمینه هیچ دغدغه ای ندارند. حتی بنده که مدعی هستم مشکلات محیط زیست یکی از دغدغه هایم است نیز به نوعی با تسامح از کنار آن عبور کرده ام. اما براستی چرا؟

شاید آن قدر مشکلاتمان بزرگ است که این یکی را بی خیال شده ایم.(بخصوص وقایع این چند وقت)

یا شاید آگاهی و اطلاعاتمان در باره  فاجعه ای که زندگی انسانی را تهدید می کند کم می باشد. نمی دانم به چه دلیل است اما هر چه هست، پست آخر امیر چوبی تلنگر خوبی بود بر من که کمی درنگ کنم بر موضوعی که اکنون ذهن بسیاری از هم نوعان بنده و شما را در سراسر کره خاکی اشغال کرده است.

حال چند سئوال در ذهنم ایجاد شده است.

1.     دعوایی بین کشورهای فقیر و غنی در خصوص کمک های مادی کشورهای غنی بر کشورهای فقیر در گرفته است که به نوعی نتیجه این کنگره را با ابهام رو برو کرده است. حال کشور ما که به افغانستان و پاکستان و شیلی و کومور و..کمک می کند، جزء کدام یک از کشورهاست.اگر از غنی هاست پس چرا این گونه محیط زیستش مورد تاراج می رود و هیچ کس پاسخگو نیست؟

2.     از عمق فاجعه زیست محیطی ایران زمین چه کسی آگاه است؟

هر کسی اگر اطلاعاتی در این مورد داشته باشد، شاید بتوانیم در همین پست آگاهیمان در این مورد را افزایش دهیم.

(من تا حدودی با سخنان محمود احمدی نژاد موافقم- مصرف گرایی افراطی)