پرچنان

 هفته پیش قله خلنو کوچک و بزرگ را از روی تیغه های ژاندارک صعود کردیم.

 پنجشنبه ساعت 7.5 از لالون به سمت تلخاب حرکت کردیم. کفشهای تازه خریده بودم و کیف خودم را داشتم.برای رسیدن به لالون باید حتماً 3 بار به رودخانه زد. ساعت 9.15 دقیقه بود که به تلخاب رسیدیم. یک گروه 30-40 نفره هم بودند.از لالون ماست تهیه کرده بودیم تا به واسطه آب گاز دار تلخاب دوغ درست کنیم. شام را با یک دوغی بی نظیر زیر پرتو نور ماه خوردیم و خوابیدم. نور مهتاب زیاد بود و اصلاً نیازی به استفاده از چراغ پیشانی نبود و چه کیفی می دهد که گهگاهی از ادیسون و کشف آن فاصله بگیریم. صبح ساعت 7.00 از تلخاب بسمت گردنه وزباد حرکت کردیم. در راه از کنار آبشار و چسمه آنجا قمقمه های خود را آب پر کردیم و در ساعت 10.25 گردنه بودیم.کوله ها را در گردنه گذاشته و از روی یال بسمت خلنو کوچک حرکت کردیم و در ساعت 12.00 قله بودیم و سپس از تیغه های ژاندارک بسمت خلنو بزرگ حرکت کردیم. همنوردان با کمی دست و پنجه نرم کردن با سنگها ،تیغ ها را رد کردند و در ساعت 1.30 قله بودیم. هنگام برگشت در کنار آبشار ناها را خوردیم و انگور عسگری حال داری را چاشنی ناهار کردیم و ساعت 8:30 لالون بودیم . شام را خورده و سپس بسمت تهران حرکت کردیم..

 افراد شرکت کننده در برنامه:

ممد کبلایی(سرپرست و راهنما و قدمدار و امداد گر و...)

مریم پذیرایی، مریم نوروزی، مرتضی صالحی ، بنده

 سه شنبه به جشن دامادی دوست شفیقم عسل خان و همراه وبلاگیمان سمیه خواهم رفت و به احتمال بسیاری آخر هفته را دماوند باشم. پس شاید این چند روز در وب نباشم.

 *عکسهای این برنامه بطور غیر منتظره ای در ممری دوربین ثبت نشده بود و در نتیجه از  این برنامه عکسی ندارم