پرچنان

برنامه رمضانی افطار در ایستگاه دو توچال نیز اجرا شد.

همانگونه که وعده داده بودم ، نرم و آهسته رفتیم و مشکل خاصی برای کسی بوجود نیامد. افطار نیز با توجه به آنکه همه، همه چیز آورده بودند، سفره پر رنگ و لعابی از آب در آمده بود.

اگر هفته بعد نیز جایی دعوت نباشم،(احتمالن دعوت باشم) ، شاید این برنامه را دوباره اجرا کنم.

 از خاندان توده کشت و داماد معظم و لهشان و دیگر عزیزانی که به این دعوت پاسخ مثبت دادند کمال تشکر را دارم.

در ضمن همنوردانی که در این برنامه شرکت کردند را به یک بازی وبلاگی- رمضانی دعوت می کنم.:

هر شخصی از دوستان شرکت کننده در این برنامه، چنانچه مایل باشد از حال و روز- روزه بودن و در عین حال  کوه رفتن و افطار کردن در کوهستان- از لحظات غروب آفتاب  و ... اگر چیز متفاوتی را تجربه کرده است در پستی یا نظری بنویسد.چرا که اگر روزی روزگاری ، قرار شد در چنین فضایی قرار بگیریم، به آن نکاتی که دفعه قبل از نظر انداخته بودیم بیشتر توجه بکنیم.

فعلن که تک چهره اولیش بوده

در شهر