پرچنان

رسم بر این است که در این روز سیدها به دیگران عیدی می دهند. در خانواده ما سید نایاب است و مادربزرگ پدری ام که سید است ،در این روز مشتاقان بسیار دارد و معمولن یک اسکناس تا نخورده هم عیدی می دهد(قبلن این موضوع را پست جدا گانه کرده ام)

اما نفس خود این عمل، عیدی دادن را می خواهم از منظری دیگر مو شکافی کنم. به نظر بنده اگر این عیدی دادن در سال روز تولد یا مبعث پیغامبر بود، به محتوا بیشتر نزدیک می شد.چرا که در ذات این کار یک تشکر و قدردانی از والامقام، پیامبر انجام می شد که ما انسانها را به راه روشن هدایتگر شد. در این عیدی گرفتن ، یک احساس کرامت و ادای احترام به نسلهای پس از پیامبر انجام می گیرد،(مثالن هنوز نوه های نویسندگان و بزرگان عهده دار میراث آنان هستند، که نوعی ادای دین جامعه به اجدادشان است)

به نظر بنده ما همچنان به مقام والای پیامبر بی توجهی و کم توجهی می کنیم و منزلت ایشان را گاهی به دلایلی کم رنگ می کنیم.

در واقع ما با گرفتن عیدی از سیدها به مقام شامخ رسول احترام می گذاریم.

دست خط مادر بزرگ بزرگوار

چند روزی در کثافت تهران به شمال رفیتم و عکسهایی  از این برنامه:

۴۰ روزی است در  جنگل باران نباریده- دعا کنید-آسمان دست از خساست بردارد.اگر کسی زبان آسمان می داند به او بگوید: هدفمند کردن یارانها  شامل او نمی شود- دست از این احتکار بردارد

دشت مه گرفته

یاران دست به سوی آسمان درازیدند

معاشقه دائمی شاخه ها

 امروز صبح که خبر فوت پدر 5 شهید رو تو همشهری خوندم، با خودم افسوس خوردم که دیر خبردار شدم و نتونستم برم تشیع جنازه این بزرگوار.

فردی که 5 فرزندش را در راه وطن قربانی کند شایسته تقدیس است.