در این فضای بی انگیزگی و کم رنگی امید که در بین دوستان وبی تولید شده است ، تصمیم گرفتم با الهام از بازی وبلاگی که چند صباح پیش  در دنیای وب صورت گرفت، یک طرح جدید بریزم:

 چند قطعه عکس از مکانی که بیشترین زمان را در هنگامی که با وبمان کار می کنیم قرار دهیم.

 شاید با نگاهی به فضا و مکانی که نوشته های وب در آنجا تولید شده پی به محتوا و درک بیشتری از تولیدات دوستانمان داشته باشیم بریم.

دوست دارم دوستانی که لینکشان کرده ام حداقل در این راه همراهیم نمایند.بخوصوص امیر که گویی موریانه چوبهای پنجره اش را خورده، همین گونه حمیده ، احسان صفا، هستی ودوستان دیگر

پس ابتدا خودم:

 بنده 90 درصد وقت در خانه بودنم را در این اتاق و در این فضا می گذرانم و در این زمان مشغول وب گردی هستم. البته لازم به ذکر است که 2 هفته پیش در یک حرکت انقلانی نظمی حداقلی به فضا دادم.

کمد وسایل کوهنوردی

وسایل کوهنوردی که از جنس پر هست و نیازمند آویزان بودن

نقاشی که هر صبح هر گاه چشم باز کنم آن را باید ببینم

تکه ای از مانیتورم

ریشه های گیاهی که هنگام کار با اینترنت دائم روبرویم است

شاخه های همان گیاه که در نعل های پیدا شده در کوه و عکسها و یادگاریها گم می شود


بچه که بودم دوست داشتم ماشینی بخرم و کلی از آینه و دور و برش تزئینی آویزون کنم!

کتابهای نا تمام من(مادرم از انبوه کتابهایی که می گیرم بد شکار است)