پرچنان

قله ورجین(3200 متر) 20-1-89

این هفته به همراهی حاج احمد قله ورجین را صعود کردیم.

برنامه خیلی خوبی بود.هوای بهاری  و دل انگیز ی بود و بسیار چسبید.

 کلاً دلم برای صدای جویبارهای – هوای مخصوص و ویژه  کوهستان- آسمان آبی و بازی ابرهای سپید آن و گل های ریز تازه شکفته شده تنگ شده بود. دلم برای کوهستانی که از درو دیوارش چشمه زده باشه بیرون تنگ شده بود. دلم برای دیدن آب شدن برف ته دره ها تنگ شده بود. خیلی برنامه خوبی بود. اولین برنامه امسالمان نوید از سالی دل انگیز می دهد.

 ما از روستای رودک واقع در لشگرگ  از خیابان بهارستان حرکت کردیم . از روی پل فلزی روی رودخانه به آن سمت رفته و از داخل دره و کنار رودخانه به سمت بالا ادامه مسیر دادیم.آن قدر بالا رفتیم تا ابتدای رودخانه زیر شن ها و سنگها گم شد و در نهایت به روی  یال رسیدیم و یک برف کوبی بیست دقیقه ای ما را به قله رساند. در مسیر برگشت و در داخل دره . ناگهان چندین عدد سنگ نسبتاً بزرگ داخل دره شد که با هوشیاری همنوردان و اطلاع  بهنگام و کمی شناس و در نهایت لطف پرودگار بزرگمان  بخیر گذشت. اگر یکی از سنگها به هر کداممان اثابت می کرد، احتمالن تو مایه های 127 ساعت می شدیم. ناهار یک نیمرو مشتی خوردیم و ساعت 6:30 کنار جاده بودیم.در کنارهای رودخانه مردم نشسته بودند و آشغالها هم در کنارشان جولان می داد. مناظر زشتی از کثیف کردن مناظر دیدیم که حتی ترجیح دادم از آنها عکسی نداشته باشم.امید آنکه روزی تک تک ما انسانها به رشد و بالندگی خود برسیم.

 جا دارد از حاج احمد آقا و بقیه همنوردانم بابت این صعود خوش تشکر و قدردانی کنم.

 بهار آمده این دو برج اول سال، کوهستان را از دست ندهید

*********

پرچنان هم امروز  4 سالش تمام شد.

 با توجه به آنکه نمی خواهم همچنان زندگی یکنواختی داشته باشم. یک فتو وبلاگ راه اندازی کرده ام که می خواهم تقریباً هر روز عکسی که در همان روز از زندگی نظرم را جلب کرده در آن قرار دهم. باشد که این نعمت زندگی  را به تمام معنی لمسش کنیم.

ریشه های کهن

در این برنامه پاییز حتی حضور داشت

پلی بین فصول