پرچنان

حاج احمد را بعد از مدتها زیارت کردیم و همقدم  ایشان شدیم.

 بعد از برف دیروز تمام منطقه سفید و زیبا و باشکوه شده بود. بسیار باشکوه

و لذت کوهنوردی را بیشتر می کرد. اکسیژن مناسب می خوریدم و از دیدن مناظر اطراف لذت می بردیم.

 متاسفانه همچنان گرمای زمستانی اجازه نداده برف های خط الرس ها و یالها یخ بزند و در نتیجه با عمق زیادی داخل برف می رفتیم. در جاهایی بیشتر از 1.5 متر!!

دگیر برف کوبی نبود، کوچه درست کردن در برف بود. باید ماغی می کشیدی  و بخار سینه خالی می کردی و حمله می کردی به برف،

از ساعت 8.20 که برنامه را از نرسیده به شمشک شروع کردیم ، تا ساعت 13.00 برف کوبی خوبی انجام دادیم، اما با آن حجم برف رسیدن به قله تا ساعتها ادامه پیدا می کرد، در نتیجه از صعود به قله منصرف شدیم و تا ساعت 15.15 به ماشین رسیدیم.

 هوای امروز و برف نویش انرژی خوبی برای یک هفته  بخشید.

احتمالن اواسط اسفند یک گرد همایی برای گروه آلاله جهت دوستان و آشنایانی که خود را آلاله ای می دانند بر قرار خواهد شد تا تقویم شش ماهه  سال بعد را بنویسیم. اگر شما هم خود را آلاله  ای می دانید ، حضورتان مزید امتنان است. در ضمن هر کسی که حتی یک جلسه با گروه آمده باشد آلاله ایست.

 تا آن زمان فرصت خواهیم داشت تا برنامه های پیشنهادی را در دو قالب خانوادگی و تخصصی لیست کنیم. ضمن آنکه دوچرخه سواری، راهپیمایی، کوه پیمایی، فرود از ارتفاع  می تواند در لیست ها قرار گیرد.

در راه

در بالای نقاب( به برفی که در یالها توسط باد روی هم تلمبار می شود و زیر آن خالی است نقاب گویند)

ورجین زیبا

برف کوبی نه    ... له کوبی

دور