پرچنان

 در دوچرخه سواری و رکاب زدن دور قشم کار برد عجیبی داشت. چه دل کودکان قشمی که با این بای بای ها شاد می شد! و دل ما نیز همچنین .چه جواب ماشین هایی را داد که با تعجب از کنارمان رد می شدند. زبان اشاره گویایی بود!

برای ماشین ها تنها دستی بالا می آوردم، اما برای کودکانی که دنبالمان می آمدند، نگاهمان می کردند، با دوچرخه هاشان همراهمان می شدند، بای بای کاربرد ویژه داشت.

 در حین حرکتی و نگاهی به نگاهی گیر می کند و تو در حال رکاب زدنی، پس دستی به نشان دوستی تکان می دهی و لبخندی بر لبی مینشیند

کلاً به نظر کار مان (دور جزیره رکاب زدن)می تواند فرهنگسازی هم حساب شود، در سرزمینی که پستی بلندی در شهرها و روستای های مجاور هم ندارد. می تواند دوچرخه در زندگی کاربردی تر باشد

 با افرادی که مدرسه می رفتند درباره دوچرخه سواری صحبت می کردیم و ذهن هاشان را درگیر دوچرخه.

کلاً به نظرم ذهنی که درگیر دوچرخه شود مستعد نگاه و فلسفه انرژی پاک و زندگی سبز خواهد بود. شاید در آینده فرزندانی از آن سرزمین به دوچرخه و از آنجا به حفظ زمین برساند.

 یکی از عیبهای مردم قشم آن است که به کودکان 10- 12 ساله شان اجازه می دهند سوار موتور شوند و برانند. حال اگر دوچرخه باب شود شاید از این هیجان کاهش یابد.

اصلن خود دوچرخه زیان اشاره بود. با دوچرخه در همه جا محترم بودی، مورد توجه بودی، اما بی دوچرخه تنها خودت بودی ، مثل بقیه.

کلاه دوچرخه هم خود  زبان شاره دیگری بود. با آن بودی مردم تو را توریست می دانستند و به تو hello می گفتند و how are youتو را می پرسیدند. اما بی کلاه برایت خسته نباشی کنار می گذاشتند.گویی فرق ایرانی یا خارجی بودن یک دوچرخه سوار در کلاه گذاشتن و نگذاشتن خلاصه می شود. 

ظاهراً دوچرخه سوار بیشتر به آن می خورد که خارجی باشد، چرا که عقل سالم که ماشین را ول نمی کند و بیایید هی رکاب بزند

 جالب بود موتوری از کنارمان گذشت و گفت تروریستها رو!!!

 فرقی زیادی نمی کند توریست و تروریست برای دوچرخه سوار و مردمان ایران زمین ظاهراً!!

لازم به ذکر است که جزیره قشم از 18 کشور دنیا بزرگتر است!! 52 روستا دارد و اگر رکاب زده باشید متوجه می شوید اصلاً کوچک نیست!!

  در انحنای زمین

خندان کودکان سرزمین من

کمی صبر

خلیج همیشه فارس

زمین و زمان

ادامه دارد

  برنامه گرد همایی دوستان آلاله ای در دار آباد دوشنبه با کاشتن یک درخت توت در کافه قیدی انجام شد.

 دوستان زیادی آمده بودند. امید آنکه امسال نیز سال پر کوه و طبیعتی باشد