پرچنان

چند وقتی است که کمتر پیرامون مسائل جاری می نویسم

مثل بسیاری دیگر

تقریبا نوشته  هام در سه قسمت خلاصه میشوند

بچه ها

کوه و

 دوچرخه

 و چه مقدار بسیار مطالب دیگری که اجازه نمی دهم ازذهنم خارج شود

اعدام در پارک هنرمندان  و خیلی چیزهای دیگر که نمی خواهم بنویسم

 یکیشون 20 سال داشت ،هم اندازه یکی از بچه های من!!!

ای کاش می شد آدم بودن را به آنها یاد می دادیم

حرف دل مرا با زبانی شیوا تر آرمان امیری زده

اگر از این بحث بگذرم

 چند صباحی است که سریال زمانه را می بینم

 خیلی وقت و شاید سالها میشد که سریال از تلوزیون نمی دیدم، اما شاید به خاطر بازیگر صاحبدلان (حسین محجوب)علاقه مند شدم این سریال را دنبال کنم

امشب فروزانفر عدالت خدا را در حق خودش و دیگران اجرا کرد و باقی داستان

اما

اما

 این باعث شد واگویه های شخصی خودم با خدا را که مدتها بود گوشه ای انداخته بودم و خاک می خورد و کم رنگ می شد برجسته شود

ای کاش عدالت خدایی به همین سادگی که در این فیلم نشان داده بود  ، می بود

ای کاش کسی ظلمی کرد اثرش را می دید و متنبه می شد و عدالت را اجرا می کرد

 اما

 ای خدای من

که جز تو کسی را ندارم که به آن پناه ببرم

جز تو پناهی ندارم

 جز تو کسی را ندارم

 عدالتت اینگونه ساده نیست

 منتظر خواهم ماند تا روز داوری عدالتت رو ببینم.

امیداورم رو سفید بشویم ما مومنین به تو

خدای من از توسخت است قبول کنم تو عادلی

 خیلی خیلی

ای کاش این نا عدالتی در حق شخص خودم بود، آن وقت حلاوت این بی مهری بر من شیرین تر بود

اما نه ...

تو خدای دوست داشتنی ناعادل مهربان من سهیل هستی

گفتي که مرا عذاب خواهي فرمود

من در عجبم که در کجا خواهد بود

آنجا که تويي عذاب نبوَد آنجا

آنجا که تو نيستي کجا خواهد بود؟

بگذارید بقیه واگوی هایم در دلم باشد و بگذرد

شاید هم پاک کردم این پست را

ایاک نعبدو و ایاک نستعین

اهدنا الصراط المستقیم