پرچنان

این که بعد ۲۹ سال یاد احسان نراقی افتاده اند.اینکه صدای پیرمرد را در بیاورند که چرا بر علیه رستاخیز ننوشتی و او فریاد کند که آقا آزادی نبود.

این که بگی مجلس فرمایشی بود و ...

حال برادران شما را چه شده که به آن حال و هوا برگشته اید. مجلس رو بسمت فرمایشی رفتن به پیش می برید و جوان ملت رو می کشید ومی گویید خودکشی کرد.شکنجه گران شاه را نشان می دهید(چند سال پیش بود صدای لرزان زن سعید امامی و آن الفاظ عیان شد. با دوست این شود با دشمن چه ها شود).اینکه آزادی فقط بشود خالی از معنا و محتوا. اینکه حتی نوه امام هم جزو یاران شما نباشد.....

بهتر است سکوت کنم که آخه بتو چه؟ تو ته پیازی یا سر پیاز؟آره.فقط این رو بگم که الان برای بسیاری از مردم- انتخابات آمریکا از انتخابات ۳۶ روز دیگه مهمتر جلوه می کنه.لحظه به لحظه دنبالش می کنند.چرا؟؟؟؟

تو این آهنگ های انقلابی که پخش می شه از سرود ای شهید خیلی خوشم می آید وهمیشه برام تازگی داره.فکر کنم بهترین سرودی باشه که بتواند حال آن روزها را ترسیم کنه.از شهید و وطن وآزادی حرف می زنه و قسم می خوره به .....قسم به لحظه ای که جان دادی...قسم به فریاد آخر...و ریتم ارتشی وچریکی آن و اینکه ناب آن سالهاست.(فریدون ۳ پسر داشت عباس معروفی رو از دست ندید).

در انقلاب نمی توان نقش رهبر کاریزما (فرهمند) رو نادیه گرفت.رهبری که با کلمه ای هزاران فدایی در پای خود داشته باشد.چه قبول داشته باشم یا نه امام رهبری بشدت فرهمند بود (امروزه ما نمی توانیم اون حسی که انقلابیون عاشق امام داشتند را بفهمیم چرا که رهبر کاریزما رو درک نکرده ایم).اینکه در اکثر سخنرانی ها جوانان گریان او بودند .تلوزیون یک سخنرانی از امام پخش می کرد که داشت از سربازان سخن می راند و سربازن هم در حالی که گریه می کردند سراپا  گوش بودند.(الان ما با تعجب خاصی می بینیم) همین که گفت من لایق شما ...گریه آنها به هوا رفت.آری برای انقلاب کردن خون می خواهد وجانی در کف و رهبر این چنین.(سهیل آرزو:چی می شد انقلاب به اون چیزهایی که وعده داده بود وفا می کرد؟چی می شد؟)

و در پایان سلام بر شهیدان راه وطن که جانشان را برای آزادی وطن از دست دادند(با هر دین ومسلک)

مرد را گفتم :
زندگي زيباست
گفت آري . اما من زنم مرده . جوانم رفته اجباري !(برگرفته از وبلاگ آزد کوه)

نام عکس:وطن من- جان من(عباس جعفری (آزاد کوه